Ἀποποινικοποίηση τοῦ ὅρου “ Ἔθνος” καὶ “ Πατρίδα”- τοῦ Χάρη Κατσιβαρδᾶ

Posted by on Jun 1, 2010

δημοσιεύτηκε στο »Φοιτητικό Αντίφωνο» την 1 ιουνίου 2010 Ἡ κυβέρνηση τοῦ Πασὸκ μὲ ἀσύλληπτη ταχυδακτυλουργικὴ πρακτική, ἐπιχειρεῖ νὰ ἀναβιώσει στὴν ἀφιονισμένη συνείδηση τῶν πολιτῶν, ποὺ τὸ ἴδιο διαμόρφωσε μὲ ἐκ συστήματος χρόνια ἀνθελληνικὴ προπαγάνδα, τὴν ἔννοια ἔθνος καὶ Πατρίδα, χάριν τῆς ἐπιτασσόμενης ἀνατάσεως τῆς οἰκονομίας. Ἡ ὡς ἄνω παρατήρηση ἁπλῶς ὑποσημειώνει τὴν ὑπερεκχειλίζουσα ὑποκρισία τῆς κυβερνήσεως, ἡ ὁποία, ἐνῶ ἐπὶ χρόνια, μεθοδικῶς, ἐπιμελεῖται τῆς ἐθνικῆς ἀποδημήσεως τῆς Ἑλληνικῆς συνειδήσεως (παιδεία, γλώσσα, ἱστορία, ἐκκλησία), σὲ αὐτὴ τὴν, ἀντικειμενικῶς, κρίσιμη στιγμή, ὁ πρωθυπουργός, ἐπιστρατεύει στὶς ὁμιλίες του, προσχηματικῶς, τὴν ἔννοια ἔθνος καὶ πατρίδα μὲ ἀπώτερο σκοπὸ νὰ εὐαισθητοποιήσει τὸν πολίτη καὶ καθ’ὃν τρόπο νὰ ἐπιτύχει τὴν ἔμμεση ὑφαρπαγὴ τῆς ἀδιαμαρτύρητης συναίνεσης καὶ συστράτευσής του, στὸν κοινό, δῆθεν, ἀγώνα τῆς ἀντιμετώπισης τῆς δημοσιονομικῆς κρίσεως. Ὁ ἐπίμαχος ὑπ’ἀριθ.3833/2010 Νόμος (Φεκ, Τεῦχος Α 40/15.3.2010), ποὺ ἀφορᾶ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς σκληρῆς καὶ πρόδηλα ἀντιλαϊκῆς εἰσοδηματικῆς πολιτικῆς, ποὺ νομιμοποιεῖ στὴν πράξη τὸν ἐργασιακὸ μεσαίωνα, φέρει τὸν τίτλο «Προστασία τῆς Ἐ θ ν ι κ ῆ ς Οἰκονομίας, ἐπείγοντα μέτρα γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς δημοσιονομικῆς κρίσης» Τὸ ἐρώτημα ποὺ ἀνακύπτει εἶναι τὸ ἀκόλουθο: Μέχρι πρότινος, οἱ ἐκσυγχρονιστὲς-προοδευτικοί του Πασόκ, καθίσταντο διαπρύσιοι κήρυκες, ἑνὸς ἕωλου πολυ-πολιτισμοῦ καὶ ἀπροσδιόριστου διεθνισμοῦ (δίχως πάλι νὰ ἐπεξηγοῦν μὲ σαφήνεια τί ἐννοοῦν) καὶ ταυτόχρονα σθεναροὶ πολέμιοι, σὲ ὁτιδήποτε μνημονεύει πατρίδα καὶ ἐθνικὴ ἔννοια. Ἔσπευσαν, προεχόντως, νὰ ἀπαλείψουν ἀπὸ τὴν ὀνομασία τῶν Ὑπουργείων, τὸν προσδιορισμὸ ἐθνικό, στηλίτευαν τὸ θεσμὸ τῆς Ἐκκλησίας ὡς ἀναχρονιστικό, στιγμάτιζαν μὲ τὴν ἀπαγγελόμενη κατηγορία τοῦ φασίστα, εἰς βάρος τοῦ οἱουδήποτε τολμοῦσε νὰ ἀρθρώσει λόγο γιὰ πατρίδα, σὰν νὰ ἐπρόκειτο γιὰ διάπραξη εἰδεχθοῦς ποινικοῦ ἀδικήματος. Ἐν μία νυκτί, ἡ νοοτροπία τούτη, ἄλλαξε, ἄρδην, καὶ ὅλοι κάνουν μνεία γιὰ πατριωτικὸ φρόνημα γιὰ ἐθνικὴ ἀδήριτη ἀνάγκη, ἐντούτοις, ὅμως, παρελκυστικῶς, μὲ σκοπὸ νὰ διασφαλίσουν τὴ συγκατάβαση τοῦ κόσμου, πρὸς ἀποφυγὴν πιθανολογούμενης ἔκρηξης κοινωνικῆς ἐξέγερσης, μὲ τυχὸν ἐπαχθεῖς γιὰ αὐτοὺς ἐξελίξεις. Ἡ σκόπιμη αὐτὴ καλλιέργεια ὑπέρμετρα φοβικοὺ κλίματος, ὡς πρὸς τὸ ἐπαπειλούμενο οἰκονομικὸ κράχ, περιάπτεται τοῦ ἐθνικοῦ μανδύα, γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει, ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον, τὴν ἀπαιτούμενη κοινωνικὴ εἰρήνη. Ἡ ἔννοια τῆς πατρίδας γιὰ τὴν ἀφαίμαξη τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θεωρεῖται ὑπαρκτή, ὡς ὀντότητα, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ ἔθνος καθὼς καὶ λοιπὲς παρεμφερεῖς συμπαρομαρτοῦσες ἔννοιες (ὅπως γιὰ παράδειγμα ἐθνικὴ ἀξιοπρέπεια). Σὲ ἀντιδιαστολὴ μὲ τὰ ἀνωτέρω, ἡ πολιτισμικὴ διάσταση τῆς πατρίδας καὶ τοῦ ἔθνους, ἡ Ἑλληνικὴ παιδεία, ἡ προάσπιση τῆς Σημαίας, τῆς γλώσσας καὶ ὅλων ἐκείνων τῶν παραγόντων ποὺ συνιστοῦν θεμελιώδεις πυλῶνες γιὰ τὴν ἐνδυνάμωση τοῦ συνεκτικοῦ ἱστὸ τῆς κοινωνίας μας καὶ γιὰ τὴ διαδοχὴ τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἰς τὸ διηνεκὲς λοιδοροῦνται καὶ πρέπει νὰ ἐκριζωθοῦν ἐκ βάθρων. Ἡ πολιτικὴ τοῦ Πασόκ, ὡς Ἰανὸς μὲ δύο πρόσωπα, σφετερίζεται, ἀφενός, τὰ ἱερὰ καὶ ὅσια της πατρίδος, γιὰ νὰ καταστήσει συνυπαίτιο τὸ λαὸ γιὰ ἀνομήματα γιὰ τὸ ὁποία κατ’οὐσίαν δὲν εὐθύνεται καὶ ἐξ ἑτέρου μεθοδεύει ὑποδορίως, διὰ τῆς ἀσκούμενης πολιτικῆς, τὸ δομικὸ ἀφελληνισμὸ τῆς «Πατρίδας». Τὸ μέγεθος τῆς ἀπάτης ἐξόφθαλμο, δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, χωρὶς ὁ πολίτης νὰ ἀντιλαμβάνεται τὸ ἀληθὲς ἀπὸ τὸ κίβδηλο, ἁπλῶς μοιραῖος καὶ ἄβουλος, πειθήνιος ἀπὸ τὴν προπαγάνδα τῶν μίσθαρνων ὀργάνων τοῦ συστήματος, ἐπιβιώνει ἀσθμαίνοντας, εἴτε προσφεύγοντας στὸ παυσίλυπο τοῦ καταναλωτισμοῦ εἴτε ἐναποθέτοντας τὴν ἐλπίδα του σὲ ἕνα θαῦμα. Ἐν κατακλείδι, μοναδικὸ πεδίο ἀντίστασης πρὸς ἀνάνηψιν, ἡ ἐνσυνείδητη ἀτομικὴ μετοχή μας, στὸ καλλίρυτον νάμα τῆς Παιδείας μας, ἐν εἴδει «κρυφοῦ σχολειοῦ» μὲ σκοπὸ τὴ διατήρηση τῆς πνευματικῆς μας ἀκεραιότητας. Χάρης Κατσιβαρδᾶς