Posts by Χάρης Κατσιβαρδάς

Εκτάκτως ειρημένα ή άλλως «ΩΣΕΙ ΠΑΡΩΝ ΣΤΑ ΤΕΚΤΑΙΝΟΜΕΝΑ»

Posted by on Jul 30, 2013

Εκτάκτως ειρημένα ή άλλως «ΩΣΕΙ ΠΑΡΩΝ ΣΤΑ ΤΕΚΤΑΙΝΟΜΕΝΑ»

Το ανά χείρας εργόχειρο αποτελεί ένα συμπίλημα, μια συρραφή άρθρων, που έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε διάφορες εφημερίδες και πολιτικά περιοδικά (Βραδυνή, «Αποψη, Μισό-Μισό, ο Τύπος των Προαστείων, Νότια Γραμμή, Ρεσάλτο, Νέα Πολιτική) και ανατέμνουν περιπτωσιολογικά την τρέχουσα επικαιρότητα, προβάλλοντας την υποκειμενική γνώμη/άποψη του γράφοντος. Τα διάσπαρτα αυτά άρθρα -εκτάκτως ειρημένα- καταδεικνύουν καίρια το «κατεπείγον» της παρέμβασης, καθ” υπαγόρευση κάθε φορά της επικαιρότητας. Συγκεντρώθηκαν σε έναν ενιαίο θεματικό άξονα και μετουσιώθηκαν στο παρόν εγχειρίδιο. Ένα εγχείρημα άσεμνο, διότι ακροβατεί στην κόψη του επισφαλούς, ανάμεσα στην ναρκισσιστική αυτοάμυνα και την προπέτεια. Σε κάθε περίπτωση όμως αποτελεί μία απτή επαγγελία για κοινωνία, μια δραματική έκκληση σε άγνωστους παραλήπτες, όπως ένα μπουκάλι στο πέλαγος, που η διάρκεια της πλεύσης του κατανικά την κατακλυσμική ροή της φθοράς του χρόνου, δημιουργώντας την γλυκιά ψευδαίσθηση του αιωνίου η οποία δεν είναι παρά η φενάκη της ατομικής μας Ιθάκης. Ένα εκκρεμές αίνιγμα στην αδυσώπητη Κλεψύδρα του...

Read More

Το Οικογενειακό Δίκαιο και εμπόδια επικοινωνίας πατέρα-παιδιού

Posted by on Jul 30, 2013

Το Οικογενειακό Δίκαιο και εμπόδια επικοινωνίας πατέρα-παιδιού

δημοσιεύτηκε στο tro-ma-ktiko.blogspot.gr στις 28 Ιουλίου 2013 Γράφει ο Χάρης Κατσιβαρδάς, δικηγόρος – συντονιστής ΣΥ.Γ.Α.Π.Α. Αθηνών Το οικογενειακό δίκαιο στην Ελλάδα χρήζει ριζικών αλλαγών σε πολλά σημεία του εν γένει και ιδίως σε ότι σχετίζεται με το ακανθώδες ζήτημα ασκήσεως επιμέλειας και ρύθμισης επικοινωνίας με τα τέκνα, ιδίως από τον «πατέρα». Είναι πρόδηλο σήμερα ότι τα δικαστήρια αντιμετωπίζουν με ιδεοληψία και προκατάληψη τον ρόλο του πατέρα και την αναπόδραστη μείζονα σπουδαιότητά του, αγνοώντας λίαν σκοπίμως το καταλυτικό παράγοντα του πατέρα στην ομαλή ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των τέκνων . Τα δικαστήρια στην πράξη υιοθετούν κατ’ ουσίαν την στρεβλή αντίληψη οιονεί «ιδιοκτησίας» του τέκνου από την μητέρα ανακηρύσσοντας τον πατέρα εξυπαρχής ως ακατάλληλο για την άσκηση της γονικής μέριμνας, άνευ ετέρου τινός μολονότι πάμπολλες φορές συμβαίνει αποδειγμένα εκ των περιστάσεων το αντίθετο από την πλευρά της μητέρας. Κατά συνέπεια έχει παγιωθεί μία κατάσταση η οποία καθίσταται εξαιρετικά συγκεχυμένη και κατάφωρα άδικη μονομερώς υπέρ των γονικών δικαιωμάτων των «πατεράδων» όπου σχεδόν ποτέ δεν αποδίδεται επιμέλεια στον πατέρα. Επιπλέον η άσκηση του δικαιώματος της επικοινωνίας από τον πατέρα κατά κανόνα καταστρατηγείται από την πλευρά της μητέρας με πενιχρές για αυτήν κυρώσεις, εκ του νόμου, με αποτέλεσμα να ενεργεί αυθαίρετα και συνειδητά πραξικοπηματικά, παραβιάζοντας κατ’ εξακολούθηση δικαστικές αποφάσεις επικοινωνίας με τα τέκνα. Ωσαύτως το ζητούμενο είναι ότι οι ως άνω ρυθμίσεις άσκησης της επιμέλειας αποκλειστικά από την «μητέρα» συνεπάγεται λόγω της διεκπεραιωτής δικαστηριακής πρακτικής ένα «ανίατο» πλήγμα από την πλευρά του ανδρός ο οποίος, πέραν του ότι στερείται το παιδί ακόμη και σε καταφανείς περιπτώσεις όπου η μητέρα αποδεδειγμένα δεν κρίνεται κατάλληλη δια την άσκηση της γονικής μέριμνας συγχρόνως αντιμετωπίζεται από την κοινωνία και ως ο αποδιοπομπαίος τράγος της αποτυχίας του γάμου και της έκθεσης του παιδιού στις συνέπειες ενός διαζυγίου. Εντούτοις όμως δια να αποκατασταθεί σε ένα νέο πλέγμα διατάξεων η ισοτιμία μεταξύ των δύο φύλων ακόμα και μέσα στους κόλπους της οικογένειας επιβάλλεται αυτοδικαίως να κατακτηθεί τούτο στη βάση της κοινωνίας βάσει ορισμένων επίπονων διεργασιών ζυμώσεων ούτως ώστε τα γόνιμα αυτά συμπεράσματα να αποκρυσταλλώθούν σε θεσμούς. Στην Ελλάδα, δυστυχώς λόγω αγκυλώσεων δεσπόζει η αντίληψη της «καθημαγμένης» γυναίκας και του ισχυρού άνδρα, ένα στερεότυπο κλισέ το οποίο ευδοκιμεί ακόμη και σήμερα συνεπεία του «ρεμβασισμού» των γυναικείων κινημάτων ιδίως από το 1981 και εντεύθεν. Η πάλη των δύο φύλων καλλιεργείται έντονα στην Ελληνική κοινωνία η οποία είναι μηδενιστικά ισοπεδωτική σεβόμενη μόνο την «μάνα» και εξοβελίζοντας συλλήβδην τον πατέρα ως ισότιμο γονιό παρά μόνο ως ένα επικουρικό πρόσωπο το οποίο εντός ελαχίστων ωρών του επιβάλλεται δια δικαστικής αποφάσεως εκών άκων το δικαίωμα της επικοινωνίας με το τέκνο του δίχως ουδείς να αναλογιστεί την ψυχική καταρράκωση που συνεπάγεται η οδυνηρή και επαχθής τούτη στέρηση της επαφής του τέκνου με το φυσικό του πατέρα. Ως εκ τούτου λοιπόν βάσει των ανωτέρω συνοπτικών παρατηρήσεων υφίσταται ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα με την επιμέλεια και την επικοινωνία του πατέρα με το παιδί καθώς η δικαστηριακή πρακτική συντάσσεται με το «κοινό περί δικαίου αίσθημα» εναρμονιζόμενη προεχόντως με την μητέρα χωρίς να σταθμίσει in cοncreto τα πραγματικά περιστατικά κατά περίπτωση ούτως ώστε να αρχίσει να διαπλάθεται νομολογία πράγμα το οποίο θα λειτουργεί ως πρόκριμα συνολικής αναδιαμόρφωσης των επίμαχων διατάξεων επί επικοινωνίας και επιμέλειας. Ωσαύτως ο χρόνος μέχρις ότου εκδοθεί μία δικαστική απόφαση μπορεί να συνεπάγεται την στέρηση στον πατέρα να δει το παιδί του τουλάχιστον έξι μήνες με αποτέλεσμα να ελλοχεύει ο κίνδυνος αποξένωσης και αλλοτρίωσης από την πατρική στοργή ως βασικός παράγοντας την γονικής εν γένει μέριμνας. Η κατάσταση επιλύεται οριστικά με γενναία νομοθετική παρέμβαση η οποία θα ενεργήσει διορθωτικά αποκαθιστώντας την τάξη και την κοινωνική ισορροπία καθώς και με συλλογική αφύπνιση για την προστασία της ανδρικής...

Read More

Εκδήλωση στο Δικηγορικό σύλλογο Αθηνών

Posted by on Feb 27, 2013

Εκδήλωση στο Δικηγορικό σύλλογο Αθηνών

Την Τρίτη στις 27 Φεβρουαρίου 2013 έλαβε χώρα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δ.Σ.Α (Ακαδημίας 60), η εκδήλωση με θέμα: » Συνταγματικός Πατριωτισμός και Πολιτειακός εκφυλισμός»  με ομιλητές Ζουράρι, Μελετόπουλο και Θεοδωράκη και συντονιστή τον δικηγόρο Χάρη Κατσιβαρδά.

Read More

Εκδήλωση στο Δικηγορικό σύλλογο Αθηνών

Posted by on Jun 19, 2012

Εκδήλωση στο Δικηγορικό σύλλογο Αθηνών

Την Τρίτη στις 19 Ιουνίου 2012 έλαβε χώρα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δ.Σ.Α (Ακαδημίας 60), η εκδήλωση με θέμα: «Οι αθέατες πολιτισμικές και κοινωνικές όψεις της δημοσιονομικής κρίσης». Τις διαστάσεις αυτού του ακανθώδους ζητήματος εξέθεσαν ο Καθηγητής Πολιτειολογίας Κώστας Ζουράρις με θέμα: «οι αθέατες πολιτισμικές όψεις της δημοσιονομικής κρίσης»  και Ο Ιατρός, Διδάκτωρ Ιατρικής, απόφοιτος του London School of Economics με ειδίκευση στην πολιτική υγείας Παύλος Θεοδωράκης με θέμα «οι αθέατες κοινωνικές όψεις της δημοσιονομικής κρίσης» Τη συζήτηση συντόνιζε ο Δικηγόρος Χάρης...

Read More

Το αυγό του φιδιού

Posted by on Jun 17, 2012

δημοσιεύτηκε στο www.antibaro.gr στις 24 Ιουνίου 2012 Οι πιο κρίσιμες εκλογές της μεταπολίτευσης της 17ης Ιουνίου 2012, ανέδειξαν μεταξύ άλλων, ένα ιστορικό φαινόμενο το οποίο, απολύτως δικαιολογημένα, αν ληφθούν υπόψιν οι ειδικές περιστάσεις της περιρρέουσας πολιτικής σκακιέρας, θάλπεται στους κόλπους της κοινωνίας όταν οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί μίας συντεταγμένης ευνομούμενης πολιτείας αδυνατούν να διασφαλίσουν το _minimum_ των εννόμων αγαθών μίας πολιτείας ισότιμα για όλους τους πολίτες της. Ο λαϊκός σύνδεσμος της Χρυσής Αυγής απετέλεσε την έκπληξη καθότι καλώς ή κακώς κάλυπτε το υφιστάμενο αυτό κενό με αποτέλεσμα να αποκρυσταλλωθεί μία τάση στην Ελληνική κοινωνία ανά τη Επικράτεια, αυοτο-οργάνωσης η οποία δρούσε καταλυτικά και αμελητί υπέρ των πολιτών όποτε ανέκυπτε ανάγκη υποκαθιστώντας με καθοιονδήποτε τρόπο τα θεσμικά όργανα. Η άμεση επέμβαση μελών της Χρυσής Αυγής λόγου χάριν για την προστασία ενός ηλικιωμένου ανυπεράσπιστου πολίτη υπέρ ενός πάνοπλου αλλοδαπού κακοποιού του κοινού ποινικού δικαίου, ήτοι πιο συγκεκριμένα η εξασφάλιση του δημοσίου αγαθού της ασφαλείας το οποίο έχει τρωθεί εκ των πραγμάτων ανεπανορθώτως συνεπεία της ανέλεγκτης εισροής λαθραίων μεταναστών ελλείψει ουσιαστικής εφαρμοσμένης πολιτικής επ’αυτού, αποτελούν ενδεικτικώς έναν εκ των ισχυρών λόγων όπου, εκόντες άκοντες, ένα διόλου ευκαταφρόνητο μέρος που απαρτίζει το εκλογικό σώμα (αριθμητικά) έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στο κόμμα της Χρυσής Αυγής. Περαιτέρω αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή αυτοδικεί (μολοντούτο η αυτοδικία συνιστά κατά το ΠΚ 331) ως αυτόκλητη δύναμη προστασίας των πολιτών προκαταλαμβάνοντας χρόνιες παθογένειες του κράτους και εν γένει την απουσία μίας εύρυθμα οργανωμένης διοίκησης υπέρ του γενικού συμφέροντος πολιτών ιδιαίτατα στον καίριο τομέα της ασφάλειας των πολιτών. Άρα θα ήταν ιστορικά άτοπο και αποκοτιά να αποδώσει κανείς ευθύνες υπέρ των πολιτών του Διστόμου ή των Καλαβρύτων που ψήφισαν τη Χρυσή Αυγή με το απλοϊκό στίγμα «φασίστα» ή «πολιτικά ανώριμο», καθόσον εκ των περιστάσεων πανηγυρικώς αποδεικνύεται πως η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Εξ αυτού επάγεται ότι αξίζει να επισημειώσουμε το ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι εξαπολύουν φραστική επίθεση και απαγγέλουν συλλήβδην κατηγορώ κατ’αυτού του οποίου ψηφίζει τη «Χρυσή Αυγή» προσδίδοντάς του τον άκρως μειωτικό και πρόδηλα απαξιωτικό χαρακτηρισμό ως «φασίστα». Είναι κάποιοι προνομιούχοι δημοκράτες οι οποίοι διαπνεόμενοι από κατάφωρο μανιχαϊστικό φρόνημα ότι ίδιοι είναι οι «καθαρμένοι» πλειοδοτούν σε δημοκρατική διαπίστευση εξ αντιδιαστολής με τους «μιαρούς» «αντιφρονούντες» του εκλογικού σώματος για τους οποίους επιβάλλεται στανικά να εξοβελιστούν να διαπομπευτούν και να εξουδετερωθούν; Ρητορικώς τίθεται το ειρημένο ερώτημα. Ως εκ τούτου διαπιστώνεται με βάσει τα ανωτέρω η ολοκληρωτικής προέλευσης προκρούστεια αριστερόστροφη λογική προσέγγιση η οποία αγάγει τη σκέψη μας αφεύκτως, αιτιωδώς και νομοτελειακώς σε άτοπο. Επομένως η ορθή επισκόπηση πρέπει να εξικνούται από την αφετηρία ότι η πολιτική αβελτηρία των πολιτικά διεφθαρμένων κομμάτων τα οποία έχουν απεμπολήσει στην πράξη την ιδεολογία την οποία πρεσβεύουν είναι αδιάφορα απέναντι στα ζέοντα και μείζονα προβλήματα των πολιτών. Είναι κατώτερα των περιστάσεων καθότι εθελοτυφλούν στα προβλήματα της καθημερινότητας των πολιτών τα οποία γιγαντώνονται συνεπεία της πανθομολογούμενης δημοσιονομικής κρίσης. Η άνοδος ακραίων σχηματισμών στο κοινοβούλιο είναι αποτέλεσμα της έλλειψης επαρκούς λειτουργίας των Δημοκρατικών θεσμών ενός φθαρμένου και φαύλου κατεστημένου το οποίο διασπάθιζε το δημόσιο χρήμα και κυβερνούσε με φληναφηματική ρητορική περί των ζωτικών και καίριων προβλημάτων της κοινωνίας παρελκύοντας την κοινή γνώμη από την ουσιαστική λύση των μέχρι σήμερα ενδημούντων χρόνιων προβλημάτων. Ως εκ τούτου λοιπόν η νομενκλατούρα της Αριστεράς απαράλλακτη απόφυση του παραπαίοντος Πασόκ, δήθεν αδυνατεί να ερμηνεύσει πως το υπόψιν φαινόμενο της Χρυσής Αυγής γιγαντώθηκε τη στιγμή την οποία αναμφιβόλως οι ίδιοι σε παραυτουργία με το Πασόκ εξέθρεψαν το «αυγό του φιδιού» με την ασυδοσία στην εξουσία, και την παντελή αδιαφορία προς τους πολίτες. Εφάρμοσαν μία άκρως ανθελληνική πολιτική όχι μόνο πασιδήλως στην παιδεία αλλά και στην καθημερινότητα με καθολική εύνοια υπέρ των λαθραίων εισερχομένων μεταναστών με αποτέλεσμα οι ίδιοι οι μηχανισμοί καταστολής της...

Read More
Page 53 of 55« First...102030...5152535455